Dynastia Tudorów

Prześledź dynastię Tudorów, od Henryka VII i Henryka VIII po Marię I i Elżbietę I: dynastię, która rządziła Anglią ponad sto lat, na żywej mapie narodzin, małżeństw i migracji w RootsLore.

Osoby w tym drzewie genealogicznym

• Henryk VII · 01/28/1457–04/21/1509 · Pembroke, Wales → Richmond, England — Pierwszy król Anglii z dynastii Tudorów, który zdobył koronę w 1485 roku, pokonując Ryszarda III pod Bosworth Field i kończąc Wojnę Dwóch Róż. Jego małżeństwo z Elżbietą York połączyło rywalizujące rody Lancasterów i Yorków; przebiegły i oszczędny władca, do swojej śmierci w 1509 roku zdążył utrwalić nową dynastię.
• Ludwik XII · 06/27/1462–01/01/1515 · Blois, France → Paris, France — Król Francji od 1498 roku, sławiony jako „ojciec ludu” za swe reformy, choć jego wojska walczyły we Włoszech. W wieku 52 lat pojął w 1514 roku młodą Marię Tudor za trzecią żonę w ramach pokojowego układu z Anglią — i zmarł w ciągu trzech miesięcy, podobno wyczerpany małżeństwem.
• Elżbieta York · 02/11/1466–02/11/1503 · Westminster, England → London, England — Małżonka Henryka VII i córka yorkistowskiego króla Edwarda IV, której ślub w 1486 roku połączył zwaśnione rody Lancasterów i Yorków w różę Tudorów. Matka Henryka VIII i babka trojga angielskich monarchów, zmarła w 1503 roku po porodzie, w dniu swoich 37. urodzin.
• Jakub IV Szkocki · 03/17/1473–09/09/1513 · Stirling, Scotland → Branxton, England — Król Szkotów od 1488 roku, wykształcony renesansowy władca, który w 1503 roku poślubił Małgorzatę Tudor na mocy „traktatu wieczystego pokoju” z Anglią. Pokój nie przetrwał: najechawszy Anglię w obronie swych francuskich sojuszników, zginął w rzezi szkockiej szlachty pod Flodden w 1513 roku.
• Charles Brandon · 1484–08/24/1545 · Guildford, England — Książę Suffolk oraz bliski przyjaciel i towarzysz turniejowy Henryka VIII. Naraził się na gniew króla, potajemnie poślubiając w 1515 roku jego siostrę Marię Tudor, owdowiałą królową Francji; ułaskawiony, pozostał jednym z najbardziej zaufanych sług Henryka aż do swej śmierci w 1545 roku.
• Katarzyna Aragońska · 12/16/1485–01/07/1536 · Alcala de Henares, Spain → Kimbolton, England — Hiszpańska księżniczka, córka Ferdynanda i Izabeli, i pierwsza żona Henryka VIII — wcześniej krótko poślubiona jego zmarłemu bratu Arturowi. Matka Marii I, latami walczyła przeciw unieważnieniu swego małżeństwa; odtrącona w 1533 roku, zmarła w 1536, do końca utrzymując, że jest prawdziwą królową.
• Artur, książę Walii · 09/19/1486–04/02/1502 · Winchester, England → Ludlow, England — Najstarszy syn i dziedzic Henryka VII, nazwany na cześć legendarnego króla Artura, by zwiastować nową złotą epokę. Poślubiwszy w 1501 roku Katarzynę Aragońską, zmarł zaledwie kilka miesięcy później na zamku Ludlow w wieku piętnastu lat — śmierć ta przekazała tron, a w końcu i jego wdowę, młodszemu bratu, Henrykowi VIII.
• Małgorzata Tudor · 11/28/1489–10/18/1541 · Westminster, England → Methven, Scotland — Starsza córka Henryka VII, w 1503 roku wydana za Jakuba IV Szkockiego dla przypieczętowania pokoju angielsko-szkockiego. Owdowiała pod Flodden i poniosła ród Tudorów na północ: od niej wywodzili się królowie Stuartowie, którzy sto lat później odziedziczyli tron angielski i połączyli obie korony.
• Henryk VIII · 06/28/1491–01/28/1547 · Greenwich, England → London, England — Król Anglii od 1509 roku, potężny i porywczy monarcha, którego sześć małżeństw i zerwanie z Rzymem przekształciły królestwo. Pozbawiony męskiego dziedzica i papieskiego unieważnienia, oddzielił Anglię od Kościoła katolickiego, by poślubić Annę Boleyn, czyniąc się najwyższą głową nowego Kościoła Anglii przed swą śmiercią w 1547 roku.
• Maria Tudor · 03/18/1496–06/25/1533 · Richmond, England → Westhorpe, England — Młodsza siostra Henryka VIII, w 1514 roku wydana za starzejącego się Ludwika XII Francuskiego; owdowiawszy w ciągu kilku miesięcy, sprzeciwiła się bratu i z miłości poślubiła jego przyjaciela Charlesa Brandona. Jako księżna Suffolk została babką nieszczęsnej lady Jane Grey, której roszczenia wywodziły się z tej linii.
• Anna Boleyn · 1501–05/19/1536 · Blickling, England → London, England — Druga żona Henryka VIII, której odmowa bycia jedynie kochanką skłoniła króla do zerwania z Rzymem i przekształcenia angielskiego Kościoła, by mógł ją poślubić. Matka przyszłej Elżbiety I, popadła w niełaskę, nie urodziwszy syna, i w 1536 roku została ścięta w Tower pod zarzutem zdrady i cudzołóstwa.
• Jane Seymour · 1508–10/24/1537 · Wulfhall, England → Hampton Court, England — Trzecia żona Henryka VIII i jedyna, która dała mu upragnionego męskiego dziedzica — przyszłego Edwarda VI. Zmarła na gorączkę połogową kilka dni po porodzie w 1537 roku i była opłakiwana przez króla jako jego najprawdziwsza żona; na własne życzenie został później pochowany u jej boku.
• Katarzyna Parr · 1512–09/05/1548 · London, England → Sudeley, England — Szósta i ostatnia żona Henryka VIII, uczona, dwukrotnie owdowiała kobieta, która pielęgnowała schorowanego króla i pomogła pojednać go z córkami Marią i Elżbietą. Przeżyła go, wkrótce po jego śmierci w 1547 roku poślubiła Thomasa Seymoura i sama zmarła przy porodzie w następnym roku.
• Jakub V Szkocki · 04/10/1512–12/14/1542 · Linlithgow, Scotland → Falkland, Scotland — Król Szkotów od 1513 roku, syn Jakuba IV i Małgorzaty Tudor, który zasiadł na tronie jako niemowlę. Jego francuskie małżeństwa związały Szkocję ze sprawą katolicką; złamany klęską swej armii pod Solway Moss, zmarł kilka dni później w 1542 roku, zostawiając koronę swej sześciodniowej córce Marii.
• Anna Kliwijska · 09/22/1515–07/16/1557 · Dusseldorf, Germany → Chelsea, England — Czwarta żona Henryka VIII, niemiecka księżniczka wybrana na podstawie portretu dla przypieczętowania protestanckiego sojuszu. Król uznał ten związek za niemiły i kazał go unieważnić w ciągu kilku miesięcy; nazwana „ukochaną siostrą” króla i hojnie uposażona, przeżyła wszystkie pozostałe jego żony i zmarła w 1557 roku.
• Maria de Guise · 11/22/1515–06/11/1560 · Bar-le-Duc, France → Edinburgh, Scotland — Francuska szlachcianka z potężnego rodu Gwizjuszów, druga żona Jakuba V Szkockiego i matka Marii, królowej Szkotów. Po śmierci męża rządziła Szkocją jako regentka w imieniu małej córki, podtrzymując „Auld Alliance” z Francją przeciw rosnącym w siłę protestanckim lordom aż do swej śmierci w 1560 roku.
• Maria I Tudor · 02/18/1516–11/17/1558 · Greenwich, England → London, England — Królowa Anglii od 1553 roku, córka Katarzyny Aragońskiej i pierwsza kobieta, która rządziła Anglią z własnego prawa. Gorliwa katoliczka, odwróciła reformację swego ojca i kazała spalić około trzystu protestantów — co przyniosło jej przydomek „Krwawa Maria” — zanim w 1558 roku zmarła bezpotomnie.
• Frances Brandon · 07/16/1517–11/20/1559 · Hatfield, England → London, England — Córka Marii Tudor i Charlesa Brandona oraz siostrzenica Henryka VIII, co umieściło jej linię blisko tronu. Jako księżna Suffolk była matką lady Jane Grey, której krótka i skazana na klęskę próba sięgnięcia po koronę w 1553 roku zakończyła się na szafocie.
• Henry Grey · 01/17/1517–02/23/1554 · Westminster, England → London, England — Książę Suffolk i mąż Frances Brandon, który po śmierci Edwarda VI forsował roszczenia ich córki lady Jane Grey do tronu. Jego udział w tym nieudanym zamachu, a następnie w buncie Wyatta przeciw Marii I, zawiódł go pod topór kata w 1554 roku.
• Katarzyna Howard · 1523–02/13/1542 · Lambeth, England → London, England — Piąta żona Henryka VIII i młoda kuzynka Anny Boleyn, w 1540 roku wydana za starzejącego się króla. Oskarżona o cudzołóstwo zaledwie rok później, w 1542 roku została ścięta w Tower — druga z królowych Henryka, po własnej kuzynce, która zginęła na szafocie.
• Elżbieta I · 09/07/1533–03/24/1603 · Greenwich, England → Richmond, England — Królowa Anglii od 1558 roku i ostatnia monarchini z dynastii Tudorów, córka Anny Boleyn. Jej 45-letnie panowanie — epoka Szekspira i Drake’a oraz pokonania hiszpańskiej Armady w 1588 roku — ujrzało wzrost Anglii jako protestanckiej potęgi; „królowa dziewica” nigdy nie wyszła za mąż i zmarła bezpotomnie w 1603 roku.
• Edward VI · 10/12/1537–07/06/1553 · Hampton Court, England → Greenwich, England — Król Anglii od 1547 roku, jedyny ocalały prawowity syn Henryka VIII, z Jane Seymour. Koronowany w wieku dziewięciu lat, prowadził protestancką reformację przez swoich regentów, lecz był wiecznie chorowity; zmarł w wieku piętnastu lat w 1553 roku, a jego próba pozostawienia korony lady Jane Grey runęła w ciągu kilku dni.
• Jane Grey · 1537–02/12/1554 · Bradgate, England → London, England — „Królowa dziewięciu dni”, uczona prawnuczka Henryka VII ogłoszona królową w 1553 roku w próbie utrzymania protestanckiej Anglii. Obalona w ciągu kilku dni przez stronników Marii I, szesnastoletnia Jane została uwięziona i ścięta w Tower w 1554 roku — pionek cudzych ambicji.
• Maria Stuart · 12/08/1542–02/08/1587 · Linlithgow, Scotland → Fotheringhay, England — Królowa Szkotów od szóstego dnia życia i prawnuczka Henryka VII. Jej burzliwe panowanie — splamione zabójstwami jej męża Darnleya i jego mordercy — zakończyło się przymusową abdykacją i ucieczką do Anglii; więziona przez dziewiętnaście lat przez kuzynkę Elżbietę I, została stracona za zdradę w 1587 roku.
• Henry, lord Darnley · 12/07/1545–02/10/1567 · Leeds, England → Edinburgh, Scotland — Drugi mąż Marii, królowej Szkotów, i ojciec przyszłego Jakuba VI i I, związek, który połączył dwa roszczenia do tronu angielskiego. Zazdrosny i rozwiązły, wziął udział w zabójstwie sekretarza Marii, Rizzia; sam zginął w tajemniczej eksplozji w Kirk o’ Field w 1567 roku.
• Jakub VI i I · 06/19/1566–03/27/1625 · Edinburgh, Scotland → Cheshunt, England — Król Szkotów od 1567 roku i, po bezpotomnej śmierci Elżbiety I w 1603 roku, pierwszy król Anglii z dynastii Stuartów — łączący korony obu królestw we własnej osobie. Syn Marii, królowej Szkotów, ufundował Biblię Króla Jakuba i rządził dwoma królestwami aż do śmierci w 1625 roku.