Biblia: od Adama do dwunastu plemion

Prześledź biblijną genealogię, od Adama i Ewy przez Noego, Abrahama, Izaaka i Jakuba po dwanaście pokoleń Izraela: ród Księgi Rodzaju na żywej mapie pokoleń, narodzin i wędrówek w RootsLore.

Osoby w tym drzewie genealogicznym

• Adam · ? — W Księdze Rodzaju pierwszy człowiek, ukształtowany przez Boga z prochu ziemi i umieszczony w ogrodzie Eden. Wraz z Ewą, od której pochodzi cała ludzkość, zjadł zakazany owoc i został wygnany z ogrodu; nazywany jest ojcem Kaina, Abla i Seta, a żył podobno 930 lat.
• Ewa · ? — W Księdze Rodzaju pierwsza kobieta, ukształtowana jako towarzyszka Adama i nazwana „matką wszystkich żyjących”. Skuszona przez węża, zjadła zakazany owoc i podzieliła się nim z Adamem, co sprowadziło ich wygnanie z Edenu; urodziła Kaina, Abla i Seta.
• Kain · ? — Pierworodny syn Adama i Ewy, uprawiający rolę. Gdy Bóg wejrzał na ofiarę jego brata pasterza Abla zamiast na jego własną, zabił Abla w pierwszym morderstwie i został wysłany na tułaczkę jako naznaczony zbieg — a jednak strzeżony przez Boga od zemsty.
• Abel · ? — Drugi syn Adama i Ewy, pasterz owiec, którego ofiara znalazła upodobanie u Boga. Jego zazdrosny brat Kain zabił go na polu — pierwsza śmierć w opowieści biblijnej — a jego krew miała wołać z ziemi.
• Set · ? — Trzeci syn Adama i Ewy, urodzony po śmierci Abla i widziany jako jego wyznaczony następca. Przez jego linię, nie zaś Kaina, rodowód schodzi aż do Noego i ocalałych z potopu; Księga Rodzaju daje mu 912 lat.
• Enosz · ? — Syn Seta i wnuk Adama w linii wczesnych patriarchów. Księga Rodzaju znaczy jego dni jako czas, gdy ludzie „zaczęli wzywać imienia Pana” — początek czci Bożej — i podaje życie liczące 905 lat.
• Kenan · ? — Syn Enosza, patriarcha długowiecznych pokoleń sprzed potopu w linii od Seta do Noego. Księga Rodzaju mówi o nim niewiele ponad jego miejsce w rodowodzie i życie liczące 910 lat.
• Mahalalel · ? — Syn Kenana w przedpotopowej linii biegnącej od Seta ku Noemu. Pojawia się w rodowodzie Księgi Rodzaju 5, gdzie dane mu jest życie liczące 895 lat.
• Jered · ? — Syn Mahalalela i ojciec Henocha w pokoleniach sprzed potopu. Jeden z najdłużej żyjących patriarchów; Księga Rodzaju daje mu 962 lata.
• Henoch · ? — Syn Jereda, wyróżniony wśród patriarchów jako mąż, który „chodził z Bogiem”. Księga Rodzaju mówi, że zamiast umrzeć, został po 365 latach wzięty przez Boga — jedna z tylko dwóch postaci Pisma hebrajskiego, o których powiedziano, że nie zaznały śmierci.
• Metuszelach · ? — Syn Henocha i dziadek Noego, słynny jako najdłużej żyjący człowiek Biblii — 969 lat. Jego imię stało się przysłowiowe dla sędziwego wieku; wedle rodowodu zmarł w samym roku potopu.
• Lamech · ? — Syn Metuszelacha i ojciec Noego. Przy narodzinach syna wyraził nadzieję, że dziecko przyniesie ulgę w trudzie przeklętej ziemi; Księga Rodzaju daje mu 777 lat.
• Noe · ? — Sprawiedliwy mąż, którego Bóg wybrał, by przeżył wielki potop zmiatający zepsuty świat. Ostrzeżony zawczasu, zbudował arkę i ocalił swoją rodzinę oraz zwierzęta; potem Bóg ustanowił tęczę jako przymierze, że już nigdy nie zaleje ziemi. Nazywany jest ojcem Sema, Chama i Jafeta.
• Sem · ? — Najstarszy syn Noego i jeden z ośmiorga, którzy przetrwali potop w arce. Księga Rodzaju wywodzi od niego ludy semickie i linię, która przez Arpachszada schodzi do Abrahama i patriarchów Izraela.
• Cham · ? — Syn Noego, który przetrwał potop w arce. Ojciec Kusza, Misraima, Puta i Kanaana, w Tablicy Narodów uchodzi za przodka ludów Afryki i ziemi Kanaan.
• Jafet · ? — Syn Noego i jeden z ocalałych z potopu. W Tablicy Narodów Księgi Rodzaju 10 jest przodkiem ludów północnych i żeglarskich, a imiona jego synów przeszły na odległe narody.
• Kusz · ? — Syn Chama w Tablicy Narodów i ojciec Nimroda. Jego imię wiąże się z ziemiami górnego Nilu — krainą, którą Biblia nazywa Kusz, na południe od Egiptu.
• Misraim · ? — Syn Chama, którego imię jest hebrajskim słowem na sam Egipt. W Tablicy Narodów występuje jako imienny przodek ludów egipskich.
• Kanaan · ? — Syn Chama, który wskutek klątwy Noego po przewinieniu Chama stał się sługą swoich braci. W Tablicy Narodów jest praojcem ludów kananejskich zamieszkujących ziemię później obiecaną potomkom Abrahama.
• Nimrod · ? — Syn Kusza, opisany jako „dzielny myśliwy przed Panem” i pierwszy wielki władca na ziemi. Jego królestwo zaczęło się od Babel i miast Mezopotamii, co czyni go biblijnym pierwowzorem króla założyciela.
• Gomer · ? — Syn Jafeta w Tablicy Narodów, wymieniony jako przodek ludów północnych. Późniejsza tradycja wiązała jego potomków z Kimmerami i innymi narodami północy.
• Jawan · ? — Syn Jafeta w Tablicy Narodów, którego imię jest hebrajskim określeniem Greków. Uchodzi za przodka ludów jońskich i egejskich.
• Arpachszad · ? — Syn Sema, urodzony dwa lata po potopie, w linii wiodącej od Noego do Abrahama. Pojawia się w popotopowym rodowodzie Księgi Rodzaju 11.
• Szelach · ? — Syn Arpachszada w linii Sema, jeden z patriarchów pokoleń między potopem a Abrahamem wyliczonych w Księdze Rodzaju 11.
• Heber · ? — Syn Szelacha w linii Sema, postać, od której imienia tradycyjnie wywodzi się określenie „Hebrajczyk”. Stoi kilka pokoleń ponad Abrahamem w rodowodzie.
• Peleg · ? — Syn Hebera, za którego dni, mówi Księga Rodzaju, „ziemia została podzielona” — często czytane jako rozproszenie ludów po Babel. Kontynuuje linię Sema ku Abrahamowi.
• Reu · ? — Syn Pelega w linii Sema, jeden z patriarchów pokoleń schodzących ku Terachowi i Abrahamowi w Księdze Rodzaju 11.
• Serug · ? — Syn Reu w linii Sema, patriarcha pokoleń między potopem a Abrahamem, wymieniony w Księdze Rodzaju 11.
• Nachor · ? — Syn Seruga i dziadek Abrahama — starszy Nachor z linii Sema, od którego później nazwano brata Abrahama.
• Terach · ? — Ojciec Abrahama, Nachora i Harana. Wyruszył z Ur chaldejskiego ku ziemi Kanaan, lecz zatrzymał się po drodze w Charanie, gdzie umarł — pozostawiając synowi Abrahamowi dokończenie wędrówki.
• Abraham · ? — Patriarcha założyciel, wezwany przez Boga, by opuścił Ur dla ziemi obiecanej, i uczyniony ojcem wielkiego narodu. Spłodził Izmaela z Hagar i Izaaka z Sarą, a jego gotowość do posłuszeństwa — aż po związanie Izaaka — uczyniła go wzorem wiary dla Żydów, chrześcijan i muzułmanów zarazem.
• Nachor · ? — Brat Abrahama, nazwany po ich dziadku. Przez syna Betuela był dziadkiem Rebeki, a jego rodzina w Charanie pozostała pokrewieństwem, z którego Izaak i Jakub wzięli sobie żony.
• Haran · ? — Brat Abrahama, który umarł młodo w Ur, ich ojczyźnie, zanim rodzina wyruszyła. Był ojcem Lota, którego Abraham zabrał ze sobą w wędrówkę do Kanaanu.
• Lot · ? — Bratanek Abrahama, który wędrował z nim do Kanaanu i osiadł w pobliżu Sodomy. Gdy Bóg zniszczył niegodziwe miasta, jego i jego córki aniołowie wyprowadzili w bezpieczne miejsce, lecz jego żona obejrzała się i stała się słupem soli.
• Milka · ? — Żona Nachora, brata Abrahama, i matka Betuela. Przez Betuela była babką Rebeki, łącząc pokrewieństwo Abrahama z żoną jego syna Izaaka.
• Betuel · ? — Syn Nachora i Milki oraz członek pokrewieństwa Abrahama w Charanie. Był ojcem Rebeki, która poślubiła Izaaka, oraz Labana, którego córki poślubiły Jakuba.
• Rebeka · ? — Córka Betuela, wybrana przy studni przez sługę Abrahama na żonę Izaaka. Opuściła swoich krewnych, by poślubić kuzyna, i urodziła bliźnięta Ezawa i Jakuba; sprzyjając Jakubowi, pomogła mu zdobyć błogosławieństwo ojca z pominięciem starszego brata.
• Laban · ? — Syn Betuela i brat Rebeki, mieszkający w Charanie. Jego siostrzeniec Jakub służył czternaście lat za córki Leę i Rachelę; ich zawiłe układy, znaczone podstępem po obu stronach, wypełniają znaczną część dziejów Jakuba.
• Sara · ? — Żona Abrahama i matriarchini linii przymierza. Długo bezdzietna, dała swą służącą Hagar Abrahamowi, a potem na starość cudownie urodziła Izaaka, syna obietnicy; jest pierwszą z matriarchiń Izraela.
• Hagar · ? — Egipska służąca Sary, dana Abrahamowi i matka jego pierworodnego Izmaela. Wygnana na pustynię z synem, spotkała anioła Bożego, który obiecał, że i Izmael stanie się wielkim narodem.
• Ketura · ? — Żona, którą Abraham wziął po śmierci Sary. Urodziła mu jeszcze sześciu synów, wśród nich Midiana, przodka Midianitów — ludów liczonych wśród narodów wywodzących się od Abrahama.
• Izmael · ? — Pierworodny syn Abrahama, z Hagar. Wysłany na pustynię jako chłopiec, a mimo to pobłogosławiony przez Boga, stał się — wedle obietnicy — ojcem dwunastu książąt, a tradycja czci go jako przodka ludów arabskich.
• Izaak · ? — Syn Abrahama i Sary, urodzony im na starość jako dziecko obietnicy. Związany na ołtarzu przez ojca w wielkiej próbie wiary, a potem oszczędzony, stał się drugim patriarchą, poślubił Rebekę i spłodził bliźnięta Ezawa i Jakuba.
• Midian · ? — Syn Abrahama z Ketury i przodek Midianitów, ludu pustyni. Pojawiają się później w Piśmie zarówno jako przeciwnicy, jak i krewni Izraela — to midianicki kapłan Jetro, którego córkę poślubił Mojżesz.
• Ezaw · ? — Starszy z bliźniaków Izaaka i Rebeki, myśliwy, który pierwszy wyszedł z łona. Sprzedał swe pierworodztwo bratu Jakubowi za miskę soczewicy i utracił błogosławieństwo ojca przez podstęp Jakuba; stał się przodkiem Edomitów.
• Jakub · ? — Młodszy bliźniak Izaaka, który zdobył zarówno pierworodztwo brata Ezawa, jak i błogosławieństwo ojca. Po zmaganiu się z Bogiem otrzymał imię Izrael; z dwóch żon i ich służących spłodził dwunastu synów, których imiona stały się plemionami Izraela.
• Lea · ? — Starsza córka Labana, poślubiona Jakubowi podstępem ojca w miejsce siostry Racheli. Choć mniej kochana żona, była płodna i urodziła sześciu synów Jakuba — w tym Lewiego i Judę — oraz córkę Dinę.
• Rachela · ? — Młodsza córka Labana i żona, którą Jakub kochał i za którą służył czternaście lat. Długo niepłodna, urodziła wreszcie Józefa, a potem umarła, rodząc Beniamina w drodze do Betlejem, gdzie Jakub wzniósł pomnik nad jej grobem.
• Bilha · ? — Służąca Racheli, dana Jakubowi, gdy Rachela nie mogła począć. Urodziła mu dwóch synów, Dana i Naftalego, liczonych jako synowie Racheli, którzy stali się patronami dwóch z dwunastu plemion.
• Zilpa · ? — Służąca Lei, dana Jakubowi, by rodziła dzieci w imieniu Lei. Była matką Gada i Asera, dwóch z dwunastu synów, których imiona stały się plemionami Izraela.
• Ruben · ? — Pierworodny Jakuba, z Lei, i patron jednego z dwunastu plemion. Utracił przywileje pierworodnego za przewinienie wobec ojca, lecz to on usiłował ocalić brata Józefa od śmierci.
• Symeon · ? — Drugi syn Jakuba, z Lei, i patron jednego z dwunastu plemion. Wraz z bratem Lewim pomścił siostrę Dinę w gwałtownym napadzie na miasto Sychem, ściągając naganę ojca.
• Lewi · ? — Trzeci syn Jakuba, z Lei, i przodek plemienia wydzielonego do kapłaństwa. Z jego linii wyszli Mojżesz, Aaron i Lewici służący przy przybytku i świątyni.
• Juda · ? — Czwarty syn Jakuba, z Lei, i przodek królewskiego plemienia Izraela. Namówił braci, by sprzedali Józefa, zamiast go zabić; z jego linii pochodzą król Dawid i, w tradycji chrześcijańskiej, Mesjasz.
• Issachar · ? — Piąty syn Jakuba, z Lei, i patron jednego z dwunastu plemion Izraela. Błogosławieństwo Jakuba porównuje jego plemię do silnego osła, kładącego się w miłej krainie.
• Zebulon · ? — Szósty syn Jakuba, z Lei, i patron jednego z dwunastu plemion. Błogosławieństwo Jakuba przepowiedziało, że jego lud zamieszka nad brzegiem morza i będzie przystanią dla okrętów.
• Dina · ? — Córka Jakuba i Lei. Jej porwanie przez księcia Sychem skłoniło braci Symeona i Lewiego do krwawej zemsty na mieście — jeden z mroczniejszych epizodów domu Jakuba.
• Józef · ? — Ukochany syn Jakuba, z Racheli, sprzedany w niewolę do Egiptu przez zazdrosnych braci. Wyniesiony z więzienia na zarządcę faraona dzięki darowi wykładania snów, ocalił krainę od głodu i pojednał się z braćmi, którzy go zdradzili.
• Beniamin · ? — Najmłodszy syn Jakuba, urodzony, gdy Rachela umierała przy porodzie. Umiłowane dziecko starości ojca, był patronem jednego z dwunastu plemion — z którego pokoleń później wyszedł pierwszy król Izraela, Saul.
• Dan · ? — Syn Jakuba ze służącej Racheli Bilhy i patron jednego z dwunastu plemion. Błogosławieństwo Jakuba nazwało jego plemię wężem przy drodze i sędzią swego ludu.
• Naftali · ? — Syn Jakuba ze służącej Racheli Bilhy i patron jednego z dwunastu plemion. Błogosławieństwo Jakuba porównało go do wypuszczonej łani, rączej i wolnej.
• Gad · ? — Syn Jakuba ze służącej Lei Zilpy i patron jednego z dwunastu plemion. Błogosławieństwo Jakuba grało na jego imieniu, zapowiadając lud napadany, który z kolei sam będzie ścigał.
• Aser · ? — Syn Jakuba ze służącej Lei Zilpy i patron jednego z dwunastu plemion. Błogosławieństwo Jakuba obiecało, że jego ziemia wyda obfite pokarmy i „przysmaki królewskie”.